Tu spocznij

Instalacja przestrzenna. Na ścianie na wprost wejścia projekcja filmu przedstawiającego niemal nieruchomy, nostalgiczny kadr. Widz chce podejść bliżej, lecz nie może. Podłoga i ściany sali są przechylone, trudno jest utrzymać równowagę, zaburzony błędnik powoduje przykre uczucie nudności. Coś dzieje się z przestrzenią, która nieoczekiwanie zaczyna widza odpychać, przeszkadzać.

Praca o Polsce, o polskiej pamięci. O niemożności powrotu do przeidealizowanej przeszłości. O potrzebie konstruktywnego zapominania, umiejętności odejścia.