Czy sępy są aroganckie, a wróble skromne, jak chciał autor filmu „Ptaki i ptaszyska” Pier Paolo Pasolini? Być może jest na odwrót? Nadawanie ptakom cech ludzkich to jedna ze starszych praktyk w obszarze kultury. Oddajemy tym stworzeniom przestrzeń lokalu_30, nie czyniąc z niej woliery, lecz wypuszczając je na wolność. Impulsem do stworzenia wystawy było dostrzeżenie różnorodnego przekazu, jaki niosą za sobą „ptasie” prace – od fascynacji światem przyrody, przez rozważania egzystencjonalne, aż po tematykę historyczną, społeczną i polityczną. Dziś oddajemy ptakom i ptaszyskom przestrzeń lokalu_30, nie czyniąc z niej woliery, lecz wypuszczając je na wolność.